ScrapCamp #6 werd gesponsord door Scrapsalad
Vrijdag
Het is een prima zomerdag als ’s morgens Jennie mijn straat intoetert. We zijn er weer klaar voor: ons inmiddels zesde ScrapCamp mag gaan beginnen! We stouwen de hele kar vol met spul en vertrekken richting Schaijk. Gelukkig kunnen we wat eerder het huis in om de eerste berg af te leveren. En nog gelukkiger dat Jennie tegenwoordig TomTom heeft, want we presteren het elke keer om verkeerd te rijden! Vervolgens gaan we weer op weg, want ditmaal hebben we besloten om die ochtend pas de laatste boodschappen te doen. En maar liefst twee overvolle karren met brood, drank en snacks nemen we weer mee. Bij de supermarkt nog dikke hilariteit, want Jennie heeft een groot gat in haar rok en ik presteer het om tijdens het manoeuvreren met de kar een hele rits gekochte etenswaren te verliezen. Maar eindelijk zitten we met troep en al weer in de auto en is het tijd om alles klaar te maken in het huis. We vullen de koelkasten, leggen de laatste hand aan de goodiebags, sjouwen een extra hoeveelheid tafels naar binnen en maken onze stapelbedden op. De eerste dames zijn inmiddels al gearriveerd en zitten lekker op het buitenterras te genieten van een hapje en een drankje van de camping-snackbar. We gaan snel nog even weg in de auto om wat avondeten naar binnen te werken bij een restaurantje waar we altijd onderweg langsrijden (op het kruispunt met de Rijksweg, tegenover de garage). Daar eten we lekker saté en een pannenkoek en zijn vervolgens helemaal klaar voor het Camp!
Veel nieuwe dames dit keer! Het is toch altijd spannend om de mensen die voor het eerst komen te ontmoeten. Want, vinden ze het wel leuk? Voldoen we aan de verwachtingen? Is het een beetje zoals ze het gedacht hadden? Nouja, je snapt wel. Maar het valt allemaal reuze mee en we maken kennis met een hoop leuke en gezellige scrapsters. Bedden worden opgemaakt, tassen uitgepakt en handjes geschud. Als we er allemaal zijn, beginnen we met het welkomstpraatje en het uitdelen van de goodiebags. Ook deze keer heeft Scrapsalad weer een deel van de goodiebag gesponsord en op het moment van uitpakken wisten we nog niet dat dat ook de laatste keer zou zijn. Maar bij het schrijven van dit verslag is inmiddels bekend dat Scrapsalad om persoonlijke redenen de deuren gaat sluiten, en deze mooie winkel dus helaas onze Camps niet meer sponsort. De goodiebags worden goed ontvangen, en we gaan meteen door met de projecten die we voor het weekend op stapel hebben staan. We hebben een project waarbij je een set transparante kaarten kunt maken en een tweede project waarbij je een opbergmap maakt om deze kaarten in te doen. Al snel is iedereen bezig met de projecten of zijn eigen meegebracht scrapwerk. Ook hebben we weer een ruiltafel en wordt er flink geruild en verhandeld! Tevens kan er bij Rijkies Scrapwinkel ook geshopt worden, dus wie op zoek is naar iets leuks, krijgt het vast al wel gevonden. Ik weet niet precies hoe laat het is geworden, maar zoals altijd zijn er scrappers die echte nachtmensen zijn, en zijn zij tot in de late uurtjes bezig geweest. Ach, er is gelukkig altijd wel iemand die de deuren op slot doet. Ikzelf lag toen inmiddels al in mijn bedje, want om zes uur gaat de wekker!
Zaterdag
En inderdaad, het maakt niet uit of je nu op tijd naar bed gaat of niet, zes uur is gewoon geen tijd om eruit te moeten! Nadat ik het stapelbed ben uitgeklauterd, strompel ik richting keuken en is het tijd voor een rondje vaatwassen, opruimen en ontbijt voorbereiden. Er zijn altijd wel wat vroege vogels die er ook op tijd uit zijn, dus met halfopen ogen zitten we in ons pyjama lekker aan een kopje thee. Dat is altijd fijn; iedereen trekt zo’n beetje zijn eigen plan. Wil je nog even doorslapen, dan is dat geen probleem. Wil je eruit en douchen, dan is dat ook prima, want er is voldoende sanitair in het huis aanwezig (zes douches en vier toiletten). Zo rond negen uur zitten de meesten wel lekker aan een broodje, sommigen zelfs buiten, want het belooft weer een prachtige dag te worden. Rond kwart voor tien rijden we in een kleurige stoet van carpoolende auto’s richting Heesch, waar we zoals altijd ontvangen worden. De winkel wordt door iedereen zes keer op en neer gestruind, en de volgeshopte tasjes accumuleren zich in de koffieruimte. Altijd leuk om bij de buurvrouw in het tasje te gluren om te kijken wat zijn heeft aangeschaft, en je hoort dan ook regelmatig ‘oh, dat heb ik helemaal niet zien hangen!’ en hop, daar gaan ze nogmaals de winkel door. Ook Lea, ons nieuwste teamlid, komt even langs bij de Scrapbookwinkel, gezellig! We hebben haar inmiddels over kunnen halen: volgend Camp is ze erg bij!
En terwijl Jennie en ik nog snel (althans, we deden ons best) het dorp doorkarren voor wat lastminute boodschappen, staan Cecile en Ghisele in het huis al klaar om de lunch voor te bereiden. Met lekkere verse soep, zelfgemaakte pastasalades en gekookte eitjes, mmmm! Na de lunch duurt het niet lang voordat iedereen weer lekker aan de slag is. Sommigen nemen even pauze en doen een lekker middagtukje, anderen gaan voor een wandelingetje en jaja, ergens dit weekend hebben een aantal zeer dappere dames een duik genomen in het zwembad! Het was een beetje fris, maar naar hun zeggen echt heeeeeeerlijk als je er eenmaal door was! De scrappende dames hangen hun inmiddels afgemaakte kaarten aan een waslijn door het huis, en ook de opbergmappen worden trots geshowd. Het is echt ontzettend leuk om te zien hoe iedereen zijn eigen draai geeft aan de projecten!
Tot een uur of vijf wordt er hard gewerkt, zowel door de deelneemsters aan de tafels, als door ons als organisatie. Want wc’s moeten gepoetst, afwas moet gesopt, dames worden gecaterd en het avondeten voorbereid! Want het plan is om rond zes uur aan tafel te kunnen om te gaan eten! Mensen vragen wel eens aan mij: moet je nu steeds alles waar je mee bezigbent tussendoor opruimen?? Welnee joh! Het ontbijt en de lunch doen we in buffetvorm en kan overal opgegeten worden waar men wil. De meesten kiezen hierbij voor de lekkere banken in de huiskamer. En ’s avonds kan je ook gewoon al je spul laten liggen, je hoeft het dus niet mee te nemen naar je slaapkamer. Het enige moment dat we even alle tafels leegmaken is tijdens het steengrillen. Maar iedereen plettert zijn spul even in een krat of tas en voila, klaar is kees.
Met wat helpende handen zijn de voorbereidingen voor onze steengrillavond weer gereed. Zoals altijd heeft Cecile ontzettend goed gezorgd voor ons en kunnen we onder andere weer genieten van haar beroemde (beruchte?) knoflooksaus. Hij vliegt er doorheen! Het is weer heerlijk, en voldaan ruimen we af en op, en kunnen de deelneemsters weer aan de slag. Tafels worden weer gevuld en men maakt zich op voor een tweede avond cropplezier. Dan wordt toch pijnlijk duidelijk dat niet iedereen het zo naar zijn zin heeft als ik had gehoopt. Voor het eerste in zes ScrapCamps besluiten twee deelneemsters om in te pakken en naar huis te gaan. Moeilijk, vind ik het, en ik zit er dan ook erg mee. Op dat moment vergeet ik even dat ik al 150 tevreden Campers (happy campers?) heb gehad en draait mijn gevoel om ‘wat heb ik verkeerd gedaan?’ en ‘hoe had ik het beter kunnen doen?’. Daarom, mocht je vooraf vragen hebben over inhoud van het Camp, verwachtingen die je hebt, vragen die je nog wilt stellen of zorgen die je je maakt: leg het alsjeblieft bij mij neer, of vraag onze andere deelneemsters wat je kunt verwachten! Mocht je informatie missen of mochten er dingen niet duidelijk zijn, schroom niet om ze aan ons te stellen, want daaruit kunnen wij proberen beter te communiceren en beter te organiseren. Schroom dus niet!
Zondag
Zondagochtend begint weer wat later dan zaterdagochtend. Een aantal blijft lekker wat langer in bedje, een aantal gaat nog even terug naar Heesch. Het is een heerlijke rustige zondagochtend. We maken ons op voor het einde van dit zesde Camp. Zoetjes aan worden scrapspullen opgeruimd, tassen ingepakt en auto’s gevuld. Aan het eind van de middag zwaaien we iedereen uit, maken we het huis schoon, leveren we de sleutels in en stappen we zelf ook weer in de auto. Jennie brengt me weer terug richting Nijmegen (zonder verkeerd rijden, wat zijn we toch goed met de TomTom!), waar we de helft van de troep uitladen en waar we snel nog even een hapje eten voordat ze de flinke tocht richting Amsterdam weer gaat maken. We zijn allebei gebroken! Maar ook dit Camp sluiten we weer met een goed gevoel af. In november staat ons zevende Camp op de planning, en we hebben er nu al weer zin in!
Aan alle dames die dit weekend zijn geweest: dankjewel! Dankjewel voor jullie deelname, jullie lieve woorden, jullie gezelligheid en helpende handen. We hopen jullie in de toekomst nog een keer te mogen begroeten!
Veel liefs, ook namens Jennie en de rest van het Royal Team,
Myrthe
