ScrapCamp #5 werd gesponsord door Scrapsalad
Vrijdag
Het weekend begon goed! Omdat ik donderdagavond pas rond middernacht van een werk-etentje thuis was gekomen was het nog niet gelukt om in te pakken voor Camp V. Dus de wekker stond al vroeg en ik ging vol goede moed aan de slag met het vullen van kratten, tassen en dozen. Verbazingwekkend, wat je toch allemaal nodig denkt te hebben voor een armzalige 48 uur aan scrapplezier. En natuurlijk had ik me na afloop van Camp IV heilig voorgenomen om bij het volgende scrapweekend alles ‘kaai’ goed voor te bereiden, ook dit keer was het me helaas niet gelukt. De kleren die ik van plan was aan te doen lagen opgefrommeld in een weekendtas (vergeten op tijd in de was te mikken), scrappakketjes lagen niet klaar (geen flauw idee wat ik wilde gaan maken en wat ik daarvoor nodig had) en ook de overige benodigde spullen moesten nog uit hoeken en kasten worden verzameld. Nee, ik had echt een goed voorbereid gevoel, haha!
Jennie was ook al vroeg op en holde al sjouwend van hot naar her om de laatste boodschappen in te slaan en haar eigen spullies bij elkaar te vissen. Uiteraard ging alles niet volgens plan (schoonmoeders, kopieermachines….lang verhaal) maar toch presteerde ze het om om 10:15 in de auto richting mij te zitten. Ze had al laten weten dat ze zo ongelooflijk veel benodigdheden bij zich had dat ze niet meer door de achteruitkijkspiegel kon kijken en oja, mijn spullen pasten er niet meer in. Ik verwachtte het ergste. Maar het viel mee! Twee uurtjes later kwam ze de straat in getoeterd en kon Marijn aan de slag met het herinrichten van de auto, waar hij gelukkig behoorlijk goed in is. Ja hoor, mijn eigen spullen, de goodiebags, zeven dozen aan steengrillvlees…het paste er allemaal in. Nog een laatste knuffel aan de konijntjes en Marijn en weg waren we!
Gelukkig is Schaijk niet zo heel ver van Nijmegen vandaan, en had Jennie de route uitgeprint, dus we hadden mazzel toen we uiteindelijk maar één keer verkeerd reden (bonuspunten voor ons!). Zo rond half drie reden we het terrein van De Heidebloem op en crossten we met volgeladen wagen zo op de voordeur van ons huisje af, waar ons een geweldig leuke verrassing wachtte. Iemand had namelijk een krans aan de deur gehangen, helemaal versierd in Royal Lemon-stijl, met ons logo erop en een grote 5! Wat een welkom, zo ontzettend leuk! Thérèse bleek dit kado gemaakt te hebben en als verrassing had ze hem al op laten hangen. Helemaal leuk! We begonnen snel met uitladen en konden aan de slag met de goodiebags, die moesten namelijk nog in elkaar gezet worden. Scrapsalad had ook dit keer weer een deel van de bag (dessinpapier en eyelets) gesponsord en dat moest worden samengevoegd met de andere spulletjes. Om kwart voor vier sprongen we weer de auto in om Davinia op te halen van het station, en ook hier weer reden we verkeerd (ach we zijn het inmiddels gewend hihi) en Davinia hoefde gelukkig maar een half uur te wachten (sorry sorry). Meteen doorsjezen naar de Mac voor een vroeg diner (weer fout gereden) en al genietend van de nuggets en frietjes kwamen ook Inge, Sonja en Stephanie al aanzetten! Gelukkig mochten we hun tom-tom lenen om weer terug te gaan naar De Heideheuvel. Helaas wil het bezitten van een tom-tom ook niet zeggen dat je dan weet hoe je moet rijden, en ach, we reden maar een klein beetje om. Bij het huis aangekomen duurde het niet lang voordat de dames begonnen binnen te druppelen. Het was weer een feest van herkenning, met de verschillende groepjes scrapsters die we al eerder ontmoet hadden. Maar ook dit keer waren er wat nieuwe mensen bij, gezellig! Het weekend was begonnen!
Toen iedereen gearriveerd was en kamer waren ingericht, was het tijd voor een inleidend praatje van ons en het uitdelen van de goodiebags. Dit keer hadden we de bags in plaats van een ‘kleur’ een ‘thema’ gegeven. Dat hield dus wel in dat het een grotere verrassing was dan normaal, maar dat maakte het ook wel extra leuk. Voor zover ik heb kunnen overzien was iedereen wel blij met zijn spullen! Op vrijdagavond is het altijd projectavond op de Camps, en dit keer hadden we gekozen voor een mini-album met pockets (zelf genaaid!) dat in een superlief tasje kwam te zitten waaraan een bloementag hing. Jennie had flink haar best gedaan met een aantal voorbeelden en na een rondje oooh’s en aah’s waren de meesten al snel aan de slag. Het fijne is dat je de projecten op je eigen tempo kan doen. We doen het niet groepsgewijs waarbij de een op de ander moet wachten. Nee, je krijg van ons werkbeschrijvingen, materialen en voorbeelden en je kunt aan de slag. Of niet natuurlijk, want als je iets te scrappen bij je hebt wat je leuker vindt, dan ga je gewoon lekker daarmee bezig. Het is dus zonder verplichting, lekker relaxt en altijd beregezellig. Toch was ik blij toen ik ’s avonds rond half één mijn bedje inrolde….het was toch wel weer een inspannende dag geweest! En zodra ik mijn hoofd neerleg, ben ik vertrokken. Maar dat weerhield Jennie en Davinia niet om nog gezellig door te keuvelen tot een uur of drie! Dat zijn pas echte bikkels!
Zaterdag
De zaterdag begon al vroeg. Meestal ben ik rond een uur of zes wakker, dus heb ik mooi de tijd om in onze grote huiskamer van de accommodatie een beetje op te ruimen, de afwas te verzamelen, de machien een paar keer te laten draaien en het ontbijt voor te bereiden. Het fijne van scrappen met een kleine club is dat je je scrapspul gewoon kunt laten staan. De totes, bergen met tassen en kratten en halve werkstukken waren dan ook overal te vinden. Heerlijk!
Eén voor een kwam iedereen uit bed gerold en konden we beginnen aan ons ontbijtbuffetje. Na de broodjes was het tijd om de auto´s in te stappen om richting De Scrapbookwinkel in Heesch te gaan! Met Yvonne, de winkelmanager in Heesch, hebben we leuke afspraken over de zaterdagen dat we met de hele Royal Lemon club bij haar in de winkel langskomen. Ze zorgt altijd voor koffie en thee, korting en een kadootje. Deze keer kregen we ook nog de nieuwste Creatief met Foto’s, die net de dag ervoor van de pers was gerold. Het was een speciaal moment voor mij, omdat dat het nummer was waarin niet alleen mijn eigen werk stond, maar waaraan ik ook als redactielid mee had mogen werken. Heel spannend dus!
En je moet ons eens zien binnenstormen die ochtend! Als en losgeslagen kudde ploeteren we zonder moeite de winkel door om onze mandjes te vullen met alle latest & greatest spullies. Meestal zijn we zo’n anderhalf uur in de winkel en gaan we goedgehumeurd weer weg. Of je gaat tussendoor even zitten met een kopje koffie om elkaars aankopen te bekijken en je op te maken voor een tweede rondje, want zeg nu zelf: als je andermans spul ziet weet je pas wat je allemaal vergeten bent, toch? Zo ook deze keer!
Vanuit Heesch is het gelukkig minder moeilijk om weer terug bij het huis te komen zonder al te veel de weg kwijt te raken. En aangekomen in Schaijk was het tijd voor een snelle lunch, want iedereen wilde aan de slag! De hele middag werd het hard gefröbeld en gescrapt. Wat dit keer ook heel leuk was, was dat we de beschikking hadden over een Cricut, een Big Shot en een Quickutz. Die stonden in een hoekje opgesteld en konden door iedereen gebruikt worden. Er werd dan ook flink gestansd dat weekend! Met dank aan de dames die zonder moeite deze apparaten ter beschikking stelden!
Toen werden Jennie en ik naar voren geroepen door Davinia en Dorien. Wij wisten niet waar het om ging, maar de dames in onze scraphuiskamer zaten met zulke smiles naar ons te kijken dat we al snel doorhadden dat er een verrassing kwam. En ja hoor, Davinia en Dorien kwamen binnen met de meest gigantische kado-emmer (en kadozak)! Verrassing! Dat hadden ze stiekem georganiseerd voor ons, als dank voor het Camp. Alle dames van Camp V hadden een rak-zakje voor ons gemaakt en inmgepakt, die Davinia en Dorien dan weer in een groot kado hadden verwerkt. Echt, mijn mond stond open! Dat die twee gekke fluiten iets organiseren is natuurlijk al gaaf, maar dat onze gásten hierin mee waren gegaan en zo hun best hadden gedaan was echt helemaal waanzinnig! We zijn heel lang bezig geweest om alle pakjes open te maken en alle lieve kaartjes te lezen. Het was echt een geweldig gaaf kado en ik straal nog steeds als ik eraan denk! Dankjewel meiden!!
Aan het einde van de middag was het tijd om het eten klaar te gaan maken. Cécile, Thérèse en Ghisèle staan altijd standby om ons hierbij te helpen. Ciel coördineert het hele gebeuren en zorgt ervoor dat alle lekkere benodigdheden binnen een mum van tijd op tafel staan! Ook dit keer had ze weer goed haar best gedaan. Het steengrillen was heerlijk! Het was verbazingwekkend hoe weinig er overbleef dit keer! Na het eten was het tijd voor een ijsje, een rondje lopen of gewoon even rustig uitbuiken. Al snel waren de tafels weer leeg en kon men weer aan de slag. Al snel werd duidelijk dat het voor sommigen een kortere avond zou worden dan vrijdag! Maar zoals altijd hebben we een harde kern die met veel plezier (en onder het genot van een nootje en een wijntje) tot in de late uurtjes doorgaat. We hebben ze in elk geval nog tot laat horen lachen!
Zondag
Zondagochtend ging het toch allemaal wat langzamer dan zaterdag. Iets later uit bed, iets trager met opruimen…nouja je snapt het wel. Gelukkig zijn er altijd handjes genoeg om even te helpen en dus stond het ontbijt al weer snel klaar. Het is zó fijn om met allemaal gelijkgestemden zo’n weekend te doen! Niemand is te beroerd om een keer een doekje ergens overheen te halen, om wat glazen in de vaatwasser te zetten of even te helpen met het vuilnis. Ik denk dat die gemoedelijkheid één van de leukste en belangrijkste punten is van een geslaagd Camp. Het is net een grote familie en iedereen is vrolijk, vriendelijk en behulpzaam. Geweldig! Na het ontbijt besloot een groep dames om een tweede tripje naar Heesch te maken (gelukkig is de winkel op zondagochtend ook open!) en ook Rijkies Scrapwinkel verkocht goed. Marijke is er ook altijd bij met haar winkeltje, en als je vooraf speciale dingen wilt bestellen bij haar, dan zorgt ze ervoor dat ze het bij heeft op het Camp. Tijdens het weekend zelf kan je ook altijd even binnenlopen en wat aanschaffen. Goede service dus!
De rest van de middag stond in het teken van scrappen, kletsen, paasteitjes eten (jaja, we hebben er dat weekend zes kilo paaseitjes doorheengejaagd!) en elkaars werkstukken bewonderen.
Later die middag begonnen de eerste pogingen tot inpakken. Bedden werden vast afgehaald, spullen werden naar auto’s gebracht. Voordat we het wisten naderde het einde van dit vijfde Camp alweer. Het vliegt voorbij voordat je er erg in hebt. Rond een uur of vijf had iedereen de terugtocht naar huis weer aanvaard en sloten wij het weekend af met een laatste check door het huis of niemand iets vergeten was. Ook de keukenspullen werden de auto ingeladen, de koelkasten leeggemaakt en de vuilniszakken met scraps en restjes dichtgebonden.
Ja, het was weer een geweldig weekend geweest!
Lieve allemaal,
Dankjewel voor een enorm gaaf Camp. Ik kan niet wachten om jullie allemaal weer te zien!
Myrthe
