Vrijdag
Vandaag is het zover! ScrapCamp III zal van start gaan! Het zal een ander camp worden als de eerste twee. Immers, Corinne is acht maanden zwanger en zal er dus niet heel de tijd bij kunnen zijn (helaas). Verder zijn er op het laatste moment toch twee afmeldingen gekomen van dames die we er erg graag bij wilden hebben. Maar we gaan er proberen het allerbeste en gezelligste van te maken!
Wederom gaan we naar Het Kanaaltje in Liessel, waar we ook de vorige twee keren welkom waren. Om 14:30 wagen Ghisèle en ik ons aan de tocht richting Venlo. We lijken wel een verhuiskaravaan en de (toch al best grote) auto zit behoorlijk vol met tassen, koffers, dekbedden en boodschappen. Een leek zou zeggen dat we zes weken op reis gingen in plaats van drie dagen! Een uurtje later komen we, nadat we nog wat laatste inkopen hebben gedaan, aan en installeren we ons inclusief alle spullen/zooi/tulli/meuk in onze accommodatie. We verbouwen de boel tot er voldoende tafels staan en genieten van een uurtje rust voordat het gebeuren kan gaan beginnen. Binnen drie uur is bijna iedereen gearriveerd en lijkt Het Kanaaltje te zijn ontploft met overal tassen en spullen en cropstations. Ultieme chaos! Heerlijk! Ik sta er toch elke keer weer van versteld hoeveel spullen we bij elkaar weten te verzamelen! Het is leuk om bekende ScrapCampgezichten zoals Jennie, Nancy, Marijke, Ilse, Christianne, Janneke en de dames Den Haag (Marianne, Bernadette en Martine) te zien, maar ook nieuwe dames te onmoeten, zoals Xandra, Ella (de mam van Janneke) en Heleen (nee niet uit Helenaveen, maar uit Venray!).
Ook Corinne en haar persoonlijk taxichauffeur/sjouwhulp/meneer Trienco komen begin van de avond aan. Ze ziet er super uit en het is een beetje een raar idee dat over ene paar weekjes alles anders zal worden omdat de kleine puk dan wereld zal komen! We zijn in elk geval hartstikke blij dat ze erbij is!
De goodiebags kunnen vervolgens worden verdeeld. Ook dit weer heeft iedereen zijn favoriete kleur aan kunnen geven en daar hebben we zo goed mogelijk een goodiebag omheen getracht te verzamelen. Deze keer hebben we in plaats van één grote workshop gekozen voor een viertal kleinere projecten (clipboard, takeawaydoosje, cd-album en bierviltjesalbum) waarmee iedereen zelf aan de slag kan. Corinne geeft waar nodig hulp en uitleg en iedereen gaat druk aan de slag met de projecten of met de eigen werkstukken die van thuis zijn meegenomen. Weet je wat het leuke is van samen croppen? Je hoeft maar te roepen ‘ik ben op zoek naar iets roods, iets dat bij dit ding past’ en *woeps* alles koffers en tassen worden opengetrokken en binnen anderhalve seconde ben je voorzien van een lading rode scrapspullen waaruit je zonder tegengunst of zonder enig drama alles mag kiezen dat je nodig hebt. Scrappers zijn echt mensen die nooit te beroerd zijn om te delen, te adviseren en te geven.
De avond gaat snel en onder het genot van drankjes en snackjes zie ik overal hartstikke leuke mini-albums ontstaan. Marijke heeft haar winkeltje weer opgesteld in de berging en ook daar wordt flink gewinkeld, want Marijke heeft weer leuke dingen in de aanbieding. Dat is toch zo handig; je kan binnenlopen wanneer het jou utikomt, en je vindt altijd wel iets van je gading. Hartstikke fijn, zo’n winkeltje op het Camp! Voor dat we het weten is het half één en wordt er opgeruimd en vertrekt een deel van de dames richting badkamer en bedje. De die-hards blijven nog even nakletsen (waarbij de verhalen van Annie toch wel erg gemist worden!) en zo rond twee uur rollen ook de laatsten het bed in. Tot zover een geslaagde eerste avond!
Zaterdag
Al vroeg is het weer tijd om alles klaar te maken voor het ontbijt, en dus sluip ik (zonder veel succes, iedereen wordt er wakker van….sorrie!) richting keuken om de vaatwasser nog een rondje te laten draaien en potten koffie en thee te zetten voor de meisjes die met kleine oogjes de trap af komen gestommeld. Maar na een goede dosis caffeine en een ontbijtje zit het leven er weer goed in en vertrekken we al carpoolend richting Akkefietje in Eindhoven, waar wij graag komen om onze portemonnees om te draaien. Omdat Akkefietje recentelijk is verbouwd en in grootte verdubbeld is, zijn wij erg benieuwd naar het resultaat. En inderdaad, het is enorm groot geworden! Mooie workshopruimte eraan gebouwd en ook de papiervoorraad is indrukwekkend. De dames zelf zijn dit weekend naar CHA in Las Vegas, en daarom staan er nu twee andere dames in de winkel. We worden voorzien van een lekker kopje koffie of thee en slaan aan het mandjesvullen. Na een uurtje of twee is iedereen voorzien van een goed gevuld tasje (inclusief een soort kado-vliegtuigkussentje, helaas geen heropeningsstempels voor ons) en hebben we weer voldoende materialen om de komende tijd door te brengen.
We vertrekken weer terug naar Liessel voor een lunch en een heerlijke middag croppen!
’s Middags bewonderen we elkaar aankopen en reeds gemaakte albums en gaan we allemaal weer flink aan de slag met onze projecten. Iets wat dit weekend toch wel een echte hit is, is borduren. Een paar van ons zijn al flink aan de slag met naald en draad, en dat werkt zo aanstekelijk dat we gedurende de rest van het weekend steeds meer dames aan de slag zien gaan. Ook zijn deze middag nog twee dames erbij gekomen, namelijk Cécile, die vanavond voor het eten gaat zorgen, en Ella. Het is een gezellige boel en er wordt hard gewerkt. Wat ook zo fijn is van deze club, is dat vrijwel niemand te beroerd is om eens een nieuwe pot koffie te zetten, of even te helpen met opruimen of afwassen. Iedereen helpt op haar manier mee om de toko netjes te houden en het gebeuren gladjes te laten verlopen. En dat terwijl het eigenlijk toch allemaal gasten zijn, en deze dingen niet voor hun rekening hoeven te nemen. Dat is toch zo fijn!
Aan het einde van de middag moeten dan toch alle tafels leeggemaakt worden om te kunnen eten. Cécile heeft weer erg haar best gedaan en verwent ons met zelfgemaakte kipragout, shoarma met knoflooksaus, heerlijke salade en stokbrood. En oja, een fruitsalade toe. Het gaat allemaal op, dus volgens mij heeft iedereen er goed van gegeten! Daarna vertrekt de ene helft van de club richting zwembad en sauna om even lekker te ontspannen en de andere helft helpt mee in het huisje om alles weer klaar te maken voor een paar uurtjes late-night-croppen. We nemen ook afscheid van Corinne en Trienco, die de tocht naar Alkmaar weer gaan maken. Gelukkig krijgen we na twee uurtjes een sms-je dat ze goed zijn aangekomen en fijn hun bed inrollen. Vervolgens wordt er nog tot een uur of één gecropt en gekletst, en dan zit ook de zaterdag er alweer op.
Zondag
Zondagochtend begint om zeven uur met hetzelfde ritueel als de zaterdag. Je merkt toch wel dat we deze nacht iets meer slaap nodig hebben gehad, want het ritme ligt een stukje langzamer en iedereen komt wat later op gang. Maar ook vandaag zitten we netjes om half tien aan het ontbijt, om vervolgens de tassen weer open te trekken en weer aan de slag te gaan. We hebben nog een paar uur om de kunstwerken af te maken, en daar wordt ook goed gebruik van gemaakt. Het is rustig, iedereen werkt hard en ik weet niet of het slaapgebrek is of andere vermoeidheid, het is een stille maar gezellig ochtend, die we afsluiten met soep en broodjes en nog een paar cropuurtjes voordat we langzaamaan starten met inpakken en opruimen. Alle tassen worden weer gevuld, stansmachines opgeruimd, verloren voorwerpen weer gevonden, bedden afgehaald en auto’s volgestopt. Ook Marijke pakt haar winkeltje weer in, en hopelijk neemt ze een stuk minder mee naar Hoogland dan waar ze mee is gekomen.
Zo rond drie uur is de helft van de ontploffing alweer opgeruimd en worden de eerste dames al opgehaald. Dat is het startsein voor een kleine afsluitende borrel en een beetje napraten.
Vervolgens ruimen we met zijn allen alles op, en poetsen we totdat je nergens meer aan kan zien dat er momenten zijn geweest dit weekend dat je de vloer van ons huisje niet kon zien doordat er zoveel spullen opstonden!
En dan is het tijd om te gaan! We nemen afscheid van iedereen en van Het Kanaaltje en beloven elkaar te mailen en te pm-en, om vaker werkstukken online te zetten, om elkaar snel weer te zien. En één voor één rijden de auto’s weer weg. Waarschijnlijk allemaal erg moe, maar hopelijk ook geïnspireerd om thuis weer snel verder te gaan!
Dankjewel allemaal voor alles, voor je komst, voor je hulp, ik waardeer het echt enorm! Ik heb het echt super naar mijn zin gehad en zie jullie hopelijk snel weer, op een crop, op een weekend of online.
Myrthe
